Grudzień.
Ami budząc się , odruchowo bierze telefon do ręki i sprawdza godzinę . Niespodziewanie dostaje SMS o takiej treści " Cześć piękna, życzę Ci miłego dnia. Mam nadzieje na powtórkę wczorajszego spaceru. Nie mogę o tobie przestać myśleć.Carter " Dziewczyna uśmiechnęła się czytając to. Miała motylki w brzuchu. Wstała ubrała się , wyszykowała w toalecie i wyszła do szkoły. Po drodze nie spotkała Jonathana co ja trochę zaniepokoiło. Wybrała jego numer i zadzwoniła. Nie odbierał.
Wchodząc do szkoły widzi go świetnie bawiącego się u boku Księżniczki Bree. Przytulali się i śmiali , jakby od zawsze coś ich łączyło. Ami bardzo to przeżyła. Pocieszała się tym że każdy uważa B za bezguście . Nawet wtedy jej strój był totalną porażką. Miała ubraną zieloną spódniczkę i czerwoną bluzkę do tego fioletowe szpilki , w których chodzić nie potrafiła, i pomarańczowe podkolanówki. Może i były w modzie ale nie w takim zestawie.Nie zapominała o stałych elementach swojego ubioru - korona i różowa chustka. B wychodziła z założenia, że to ona najlepiej się ubiera. Plastikowa korona świadczyła o tym, że inni mają mieć do niej szacunek. Może i niektórzy się do tego stosowali, a raczej wszyscy poza Amelii. Ona zazwyczaj była innego zdania. Zawsze realistycznym okiem patrzała na świat, nie kierowała się marzeniami. Zauważyła, że Jonathanowi już nie jest potrzebna, więc zaczęła żyć bez niego. Było to trudne bo przecież chodziła z nim na te same zajęcia.
Gdy Ami czekała pod salą podbiegł chłopak i zakrywał jej oczy. Dziewczyna bardzo się zdziwiła i zebrani wokół niej również . Po dotyku rąk domyśliła się, że to Carter. Poczuła się tak jak na wczorajszym spacerze. Chłopak przytulił ją. Na twarzy Ami pojawił się promienny uśmiech. Zaszokowała ją jego obecność tam. Okazało się, że Carter przeniósł się, z Chicago do jej szkoły na ostatni rok. Dziewczyna strasznie się cieszyła.
Księżniczka Bree razem z Jonem nie pojmowali tego wydarzenia. Zadawali sobie pytania " jak taki przystojny ktoś jak Carter mógł zainteresować się taką niezdarną osóbką jak Amelii " . Bree była wściekła do czerwoności. Jak na razie każda jej próba zniszczenia Amelii nie udała się. A Jonathan powoli zaczyna rozumieć co może do końca stracić. Przypomniał sobie za co tak cenił Ami. A teraz to "coś" jest w rękach innego chłopaka.
Po skończonych zajęciach spotkali się w parku. Czule się przywitali. Carter miał ze sobą białą margaretkę dla Ami. Usiedli na ławce, wtulając się w siebie. W pewnym momencie Amelii poczuła jak chłopakowi zaczyna coraz szybciej bić serce. Zdziwiona tym co czuje odsuwa się od niego i patrzy głęboko w oczy. Carter zaczyna mówić " Amelii coś do ciebie poczułem, przy Tobie czuję się tak swobodnie. Nie potrafię przestać o Tobie myśleć. I przypuszczam, że się w Tobie zakochuje ". Dziewczyna zaniemówiła. Nikt wcześniej nie powiedział jej takich pięknych słów. Przyznała się mu, że też dużo o nim myślała. A gdy w szkole poczuła dłonie na twarzy, wiedziała, że to on i była szczęśliwa jak nigdy. Siedząc, trzymając się za rękę wpatrują się głęboko w oczy. Zaczynają się powoli do siebie zbliżać, już jest blisko , coraz bliżej ..
Nagle znienacka wyłania się Bree z Jonathanem i wybucha gromkim śmiechem. Ami zawstydzona, rozżalonym wzrokiem patrzy na Jonathana, który usuwa się za Księżniczkę B. Intrygantka zrobiła co miała do zrobienia , powiedziała co chciała i usunęła się pociągając za sobą Jonathana.
Zawstydzeni wstali. Carter spojrzał na Ami. Uśmiechnął się. Załapał za ręce i przyciągnął do siebie. Odgarnął jej włosy. Przybliżył się do niej i delikatnie pocałował. Wtedy Ami czuła jakby się pod nią kolana ugięły. Ta chwila w jej głowie pewnie będzie trwała wiecznie ...
Outsiderka A jest szczęśliwie zakochana w Chłopcu z Chicago. Daremny J jest osamotniony , a Księżniczka B jak zwykle coś knuje.
Goodbye, ladies!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz