Styczeń.
Coraz zimniej na dworze. Ami jest przybita po zeszłotygodniowych wydarzeniach. Telefon wyłączony. Z nikim nie chce rozmawiać. Siedzi zamknięta w czterech ścianach. Piłka do siatkówki obok niej. Rozmyślanie o zemście nie daje jej spokoju. Nie pozwoli Księżniczce spocząć na laurach. Szykuje się wojna, a jak wiadomo 'w miłości i na wojnie wszystkie chwyty dozwolone'.
Tymczasem w klasie, pod nieobecność Amelii. Mija tydzień jak dziewczyny nie ma w szkole. Zaniepokojeni są wszyscy brakiem kontaktu z Ami, oprócz Bree, która wie dlaczego jej nie ma. Nawet Jonathan nie wie co zaszło miedzy nią, a B. Decyduje się wybrać do Amelii.
Po szkole. Jonathan idzie w stronę kamienicy Ami kiedy widzi go jedna ze świty Księżniczki. Podąża za nim aż do domu Amelii. Robi zdjęcie i po cichu odchodzi.
Jon dzwoni do drzwi. Otwiera jej mama. Chłopak tłumaczy , że wszyscy martwią się o Ami. Nikt nie wie co się z nią dzieje. Wpuszcza chłopaka do środka z nadzieją, że może mu uda się do niej dotrzeć. Jonathan wchodzi na górę. Otwiera drzwi pokoju dziewczyny. Widzi leżącą, zapłakaną i rozczochraną nastolatkę, pozbawioną jakiejkolwiek chęci do życia. Nawet na niego nie spojrzała . Podszedł do niej i pyta co ją doprowadziło to takiego stanu. Ona jednak milczy. Chłopak po chwili powtarza czynność. Wtedy dziewczyna wstaje. Patrzy na niego. I odpowiada mu ' TY '. Jonathan zdezorientowanym wzrokiem patrzy na Ami. Dziewczyna kontynuuje monolog ' w ogóle co ty tu robisz. Myślałam, że już wszystko jasne. Nie stajemy sobie na drodze. Masz Bree, i chyba całkiem dobrze Ci z tym. Ona zabrała mi wszystko na czym mi zależało siatkówkę i Ciebie. Bo jakbyś jeszcze się nie wiedział, zawieszono mnie. Więc teraz proszę, wyjdź stąd. ' Jonathan wstał podszedł do drzwi i powiedział jedynie ' przyszedłem bo zacząłem się martwić o Ciebie i wiem, że zrobiłem źle.. ' Skończył i wyszedł.
Ami jednak nie wzruszyła wizyta dawnego przyjaciela. Może i zrozumiał co zrobił ale potrzeba czasu, żeby było tak jak kiedyś. Dziewczyna pobudzona jego wizytą wstaje idzie się ogarnąć, a w głowie ma już poukładany plan działania. Schodzi na dół do kuchni. Jej mama jest zdziwiona. Bierze wodę, całuje mamę w policzek i wraca do siebie.
Po jakimś czasie bierze telefon i dzwoni. Rozmawia bardzo długo. W końcu kończy słowami ' do zobaczenia'. Czyżby plan wszedł w życie ? Tajemniczy nieznajomy, a może tajna broń Ami.
Wieczorem Ami ubiera swoje koturny i płaszcz i wychodzi z domu. W kawiarence spotyka się ze ... Spencerem. Tajną bronią jak widać okazało się wspomnienie z przeszłości, ale teraz już mniej niechciane niż w noc sylwestrową...
Do czego posunie się Outsiderka A używając Przeszłości S ?Czy Księżniczka B ma się czego bać?
Wszystko w rękach Ami, musi dobrze rozegrać tę grę.
Trzymamy kciuki kochani !
Obserwatorzy
czwartek, 6 grudnia 2012
poniedziałek, 3 grudnia 2012
Outsider: Książę Carter
Styczeń.
Zima opanowała świat na dobre. Bez rękawiczek , czapki i szalika, z domu ani rusz. Sobotni poranek.
Ami właśnie wyjeżdża na turniej z dziewczynami z drużyny i Bree. W tym momencie dziewczyna najmniej przejmowała się Księżniczką, ponieważ od Sylwestra nie potrafi skontaktować się z Carterem. Chodzi nieprzytomna całymi dniami. O niczym innym nie myśli. Tylko Carter, Carter. A od Cartera żadnego znaku życia.
Dziewczyny są już w szatni. Dzwoni telefon Amelii. Odruchowo, w pośpiechu odbiera. Słyszy ten męski głos Cartera i staje w bezruchu. Zaczyna płakać. Chłopak tłumaczy się dlaczego nie odbierał. Mówi, że rozmawiał z Bree i powiedziała mu, co zaszło miedzy nią, a niejakim Spencerem na przyjęciu sylwestrowym. Ami zastanawia się co znowu B nazmyślała... Carter nie wie czy będzie w stanie dać jej jeszcze jedną szansę... Ami buntuje się, tłumaczy, że nic nie zaszło. Uczepił się jej ...
Po skończonej rozmowie. Ami jest wściekła. Wraca do szatni. Rozgląda się czy jest jeszcze Bree. Nelli pyta się co jej jest. Ona jednak nie odpowiada. Przebiera się szybko. Spina włosy i wychodzi. Na korytarzu słyszy rozmawiającą Księżniczkę przez telefon. Śmieje się i mówi 'Teraz to ją załatwiliśmy. Jeszcze tylko powiem trenerowi jaka " niby grzeczna" jest nasza kochana Amelii i po niej'. Amy szybko idzie w jej stronę. Gdy B ją zauważa wyłącza telefon i biegnie na sale. Tajemniczy telefon Wrednej Bree ją zaszokował. Kto może ją tak nienawidzić i pomagać w tym wszystkim zazdrosnej intrygantce takiej jak Bree.
Zaczyna się rozgrzewka. Ami patrzy zabójczym wzrokiem na Księżniczkę, która nawet na tak prestiżowych zawodach musi mieć jej różową chustę. Trener ustala podstawowy skład. Ami jako kapitan i atakująca. Bree gdzieś z tyłu.
Zaczyna się. Pierwsza akcja. Piłka na prawo do Bree. Tracimy punkt. Dziewczyna niestaranie przerzuca piłkę prosto w aut. Gra toczy się dalej. Kolejne piłki. Wygrywamy ten mecz.
Drugi mecz. Rozegrany bez Bree. Też wygrany. Oczywiście Księżniczka ma prawo poczuć się źle, albo udać, że się tak czuje. Kolejny przykład nieprofesjonalnego podejścia do rozgrywek. Miał przyjechać po nią brat. Siedzące wokół niej dziewczyny są strasznie zatroskane o ' przyjaciółkę'. Ami stoi z boku i rozmawia z trenerem. Słyszy nagle " no już jest mój brat ". Widocznie kolejna niemiła niespodzianka. Bratem Wrednej Bree okazał się... Carter ?!. Zdezorientowanie widoczne było na jej twarzy. Amelii w głowie miała tysiące myśli na sekundę. Nic nie rozumiała. Usiadła. Pomyślała w spokoju. Pozbierała wszystkie fakty. Cała intryga Księżniczki Bree ciągnie się już tak długi czas... Pora to zakończyć - myśli Amii
Za chwile. Ami biegnie za wychodzącym rodzeństwem z trenerem. Nie wytrzymuje już nerwowo. Zaczyna krzyczeć. Trener każe jej się uspokoić. Mało brakowało, gdyby nie interwencja mężczyzn mogłyby się poszarpać. Ami zostaje zawieszona na ten turniej. Bree doprowadziła do tego, o czym wspominała w rozmowie... Ami jest zrozpaczona.
Jak widać dziś górą Księżniczka B. Ale jak wiemy, nie potrwa to długo. Outsiderka A ma w zanadrzu plan. Jeszcze B i już nie Chłopak z Chicago, ale Książe Carter będą przepraszać.
Smutne całusy, pozdrawiam ją.
Zima opanowała świat na dobre. Bez rękawiczek , czapki i szalika, z domu ani rusz. Sobotni poranek.
Ami właśnie wyjeżdża na turniej z dziewczynami z drużyny i Bree. W tym momencie dziewczyna najmniej przejmowała się Księżniczką, ponieważ od Sylwestra nie potrafi skontaktować się z Carterem. Chodzi nieprzytomna całymi dniami. O niczym innym nie myśli. Tylko Carter, Carter. A od Cartera żadnego znaku życia.
Dziewczyny są już w szatni. Dzwoni telefon Amelii. Odruchowo, w pośpiechu odbiera. Słyszy ten męski głos Cartera i staje w bezruchu. Zaczyna płakać. Chłopak tłumaczy się dlaczego nie odbierał. Mówi, że rozmawiał z Bree i powiedziała mu, co zaszło miedzy nią, a niejakim Spencerem na przyjęciu sylwestrowym. Ami zastanawia się co znowu B nazmyślała... Carter nie wie czy będzie w stanie dać jej jeszcze jedną szansę... Ami buntuje się, tłumaczy, że nic nie zaszło. Uczepił się jej ...
Po skończonej rozmowie. Ami jest wściekła. Wraca do szatni. Rozgląda się czy jest jeszcze Bree. Nelli pyta się co jej jest. Ona jednak nie odpowiada. Przebiera się szybko. Spina włosy i wychodzi. Na korytarzu słyszy rozmawiającą Księżniczkę przez telefon. Śmieje się i mówi 'Teraz to ją załatwiliśmy. Jeszcze tylko powiem trenerowi jaka " niby grzeczna" jest nasza kochana Amelii i po niej'. Amy szybko idzie w jej stronę. Gdy B ją zauważa wyłącza telefon i biegnie na sale. Tajemniczy telefon Wrednej Bree ją zaszokował. Kto może ją tak nienawidzić i pomagać w tym wszystkim zazdrosnej intrygantce takiej jak Bree.
Zaczyna się rozgrzewka. Ami patrzy zabójczym wzrokiem na Księżniczkę, która nawet na tak prestiżowych zawodach musi mieć jej różową chustę. Trener ustala podstawowy skład. Ami jako kapitan i atakująca. Bree gdzieś z tyłu.
Zaczyna się. Pierwsza akcja. Piłka na prawo do Bree. Tracimy punkt. Dziewczyna niestaranie przerzuca piłkę prosto w aut. Gra toczy się dalej. Kolejne piłki. Wygrywamy ten mecz.
Drugi mecz. Rozegrany bez Bree. Też wygrany. Oczywiście Księżniczka ma prawo poczuć się źle, albo udać, że się tak czuje. Kolejny przykład nieprofesjonalnego podejścia do rozgrywek. Miał przyjechać po nią brat. Siedzące wokół niej dziewczyny są strasznie zatroskane o ' przyjaciółkę'. Ami stoi z boku i rozmawia z trenerem. Słyszy nagle " no już jest mój brat ". Widocznie kolejna niemiła niespodzianka. Bratem Wrednej Bree okazał się... Carter ?!. Zdezorientowanie widoczne było na jej twarzy. Amelii w głowie miała tysiące myśli na sekundę. Nic nie rozumiała. Usiadła. Pomyślała w spokoju. Pozbierała wszystkie fakty. Cała intryga Księżniczki Bree ciągnie się już tak długi czas... Pora to zakończyć - myśli Amii
Za chwile. Ami biegnie za wychodzącym rodzeństwem z trenerem. Nie wytrzymuje już nerwowo. Zaczyna krzyczeć. Trener każe jej się uspokoić. Mało brakowało, gdyby nie interwencja mężczyzn mogłyby się poszarpać. Ami zostaje zawieszona na ten turniej. Bree doprowadziła do tego, o czym wspominała w rozmowie... Ami jest zrozpaczona.
Jak widać dziś górą Księżniczka B. Ale jak wiemy, nie potrwa to długo. Outsiderka A ma w zanadrzu plan. Jeszcze B i już nie Chłopak z Chicago, ale Książe Carter będą przepraszać.
Smutne całusy, pozdrawiam ją.
niedziela, 2 grudnia 2012
Outsider: Puk Puk. - Kto tam ? - Przeszłość .
Grudzień
Boże Narodzenie. Miła świąteczna atmosfera. Amelii od paru dni promienieje ze szczęścia. Wszystko to dzięki Carterowi. Mamie Amelii spodobał się jej chłopak i zaprosiła go na wspólne spędzenie tego radosnego okresu. Wspólne przygotowywania sprawiły wiele radości zakochanym. Mnóstwo całusów, przytulania, prezentów. Amelii nigdy jeszcze nie była tak szczęśliwa, a Księżniczka B nie mogła nic zniszczyć.
Po świętach Carter musiał wyjechać do babci. Była już w podeszłym wieku i zaczęła chorować, a , że Carter jest dobrym i troskliwym człowiekiem pojechał się nią zaopiekować. Chciał zabrać Ami ze sobą ale ona stwierdziła, że nowy rok spędzi w mieście. Partner obiecał, że postara się wrócić wcześniej,na sylwestra. Smutne było ich pożegnanie, ale w końcu Carter miał wrócić, a Ami wytrzyma parę dni bez niego. Mają przecież telefony.
Co roku na sylwestra znajoma Ami , Alex wyprawia przyjęcie. Zaproszeni są wszyscy ze szkoły Ami, więc również Bree i jej świta no i Jonathan.
Dzień przyjęcia. Ranek. Amelii jest podekscytowana wieczornym wyjściem. Będą tam osoby, w których gronie Ami czuję się bardzo dobrze. Nie zapomina o tym, że zaproszona jest również Bree i Jonathan. Ma nadzieje, iż nie uda im się popsuć się dzisiaj humoru.
Wieczór. Dziewczyna jest już pod domem Alex. Ktoś ją woła. Odwraca się. Nie wierzy w to co widzi. Stanęła jak wryta. Spostrzegła właśnie Spencera. Chłopak, który był jej pierwszą miłością. Osoba , o której pragnęła zapomnieć stoi właśnie przed nią i mówi takie proste słowo ' cześć ' jakby nigdy nic. Amelii momentalnie przed oczami pojawiły się te wszystkie przeżycia związane z tym głębokim uczuciem, którym go darzyła. To wszystko było takie wspaniałe- myślała, gdy nagle zdała sobie sprawę z tego, że nie wszystko było takie piękne. To jak potraktował jej szczere wyznanie wobec niego, nie jest do wybaczenia przez kobiece serce. Według niego najlepiej było urwać kontakt i myśleć 'pewnie jej przejdzie'. Typowa męska logika. Dziewczyna nie potrafiła pozbierać się, aż do momentu, gdy poznała Cartera, a teraz... Całe jej szczęście znika w mgnieniu oka, gdy znowu do drzwi puka przeszłość, której Ami nie ma zamiaru wpuszczać. Ale w tej sytuacji jest do tego zmuszona. Wchodzą razem do środka...
Wredna Bree zauważa Ami ze Spencerem. Ukratkiem wyciąga telefon i robi zdjęcie. Co ma zamiar z nim zrobić. Pokazuje to Jonathanowi. Ale czy tylko do tego było jej potrzebne?
Jest niezręcznie. Dziewczyna słyszy tylko cisze szepty. Domyśla się , że dotyczą jej i osobnika obok. Ami chce jak najszybciej znaleźć organizatorkę i uwolnić się od niechcianej przeszłości, która od wejścia uczepiła się jej pod pretekstem ' nie znam tu nikogo oprócz Ciebie '. Dziewczyna nie ma ochoty na rozmowę z nim. Znajduje Alex, pokazuje jej kogo spotkała przed jej mieszkaniem. Ami nie rozumie, gdyż Alex też zdziwiła obecność Spencera. Podchodzi do niego sama, a Amelii trzyma się z tyłu i obserwuje.
Po chwili. Aleksandra podchodzi do Ami i tłumaczy, że powinna poświęcić Spencerowi chwilę i wyjaśni co tu robi. Dziewczyna nie chętnie ale się godzi. Usiadała przy stoliku i rozmyśla dlaczego zawsze, gdy układa sobie życie po swojej myśli pojawia się on? A co powie Carter jak się dowie o tym co łączyło ją ze Spencerem? Ami nie wie co myśleć... Jak to załatwić ?
Spencer podchodzi nieśmiało do Ami. Dziewczyna patrzy na niego zdezorientowanym wzrokiem i czeka na to co powie... Chłopak tłumaczy, że jego obecność na tym przyjęciu jest tylko ze względu na nią. Mówi dalej " Wiem ile sprawiłem Ci bólu. Nic nie tłumaczy mojego szczeniackiego zachowania. Ale uwierz mi dotarło to do mnie, że Ciebie nie ma już przymnie, że sobie odpuściłaś. Myślałem mogę mieć każdą ale każda nie jest Tobą ... ". Ami z cieknącymi łzami, po ciuchu każe mu przestać. Spencer zbliża się do niej ociera jej łzy. Ona jednak odwraca się i dosadnie daje mu do zrozumienia, że nie ma już miejsca w jej sercu dla niego. Za bardzo ją skrzywdził...
Outsiderka A na rozdrożu. W jej sercu walka Nieudana Przeszłość vs Cudowna Przyszłość.
Do czego jeszcze posunie się Bree, mając zdjęcie Ami z przeszłością...
Pozdrawiam Was, ja.
Boże Narodzenie. Miła świąteczna atmosfera. Amelii od paru dni promienieje ze szczęścia. Wszystko to dzięki Carterowi. Mamie Amelii spodobał się jej chłopak i zaprosiła go na wspólne spędzenie tego radosnego okresu. Wspólne przygotowywania sprawiły wiele radości zakochanym. Mnóstwo całusów, przytulania, prezentów. Amelii nigdy jeszcze nie była tak szczęśliwa, a Księżniczka B nie mogła nic zniszczyć.
Po świętach Carter musiał wyjechać do babci. Była już w podeszłym wieku i zaczęła chorować, a , że Carter jest dobrym i troskliwym człowiekiem pojechał się nią zaopiekować. Chciał zabrać Ami ze sobą ale ona stwierdziła, że nowy rok spędzi w mieście. Partner obiecał, że postara się wrócić wcześniej,na sylwestra. Smutne było ich pożegnanie, ale w końcu Carter miał wrócić, a Ami wytrzyma parę dni bez niego. Mają przecież telefony.
Co roku na sylwestra znajoma Ami , Alex wyprawia przyjęcie. Zaproszeni są wszyscy ze szkoły Ami, więc również Bree i jej świta no i Jonathan.
Dzień przyjęcia. Ranek. Amelii jest podekscytowana wieczornym wyjściem. Będą tam osoby, w których gronie Ami czuję się bardzo dobrze. Nie zapomina o tym, że zaproszona jest również Bree i Jonathan. Ma nadzieje, iż nie uda im się popsuć się dzisiaj humoru.
Wieczór. Dziewczyna jest już pod domem Alex. Ktoś ją woła. Odwraca się. Nie wierzy w to co widzi. Stanęła jak wryta. Spostrzegła właśnie Spencera. Chłopak, który był jej pierwszą miłością. Osoba , o której pragnęła zapomnieć stoi właśnie przed nią i mówi takie proste słowo ' cześć ' jakby nigdy nic. Amelii momentalnie przed oczami pojawiły się te wszystkie przeżycia związane z tym głębokim uczuciem, którym go darzyła. To wszystko było takie wspaniałe- myślała, gdy nagle zdała sobie sprawę z tego, że nie wszystko było takie piękne. To jak potraktował jej szczere wyznanie wobec niego, nie jest do wybaczenia przez kobiece serce. Według niego najlepiej było urwać kontakt i myśleć 'pewnie jej przejdzie'. Typowa męska logika. Dziewczyna nie potrafiła pozbierać się, aż do momentu, gdy poznała Cartera, a teraz... Całe jej szczęście znika w mgnieniu oka, gdy znowu do drzwi puka przeszłość, której Ami nie ma zamiaru wpuszczać. Ale w tej sytuacji jest do tego zmuszona. Wchodzą razem do środka...
Wredna Bree zauważa Ami ze Spencerem. Ukratkiem wyciąga telefon i robi zdjęcie. Co ma zamiar z nim zrobić. Pokazuje to Jonathanowi. Ale czy tylko do tego było jej potrzebne?
Jest niezręcznie. Dziewczyna słyszy tylko cisze szepty. Domyśla się , że dotyczą jej i osobnika obok. Ami chce jak najszybciej znaleźć organizatorkę i uwolnić się od niechcianej przeszłości, która od wejścia uczepiła się jej pod pretekstem ' nie znam tu nikogo oprócz Ciebie '. Dziewczyna nie ma ochoty na rozmowę z nim. Znajduje Alex, pokazuje jej kogo spotkała przed jej mieszkaniem. Ami nie rozumie, gdyż Alex też zdziwiła obecność Spencera. Podchodzi do niego sama, a Amelii trzyma się z tyłu i obserwuje.
Po chwili. Aleksandra podchodzi do Ami i tłumaczy, że powinna poświęcić Spencerowi chwilę i wyjaśni co tu robi. Dziewczyna nie chętnie ale się godzi. Usiadała przy stoliku i rozmyśla dlaczego zawsze, gdy układa sobie życie po swojej myśli pojawia się on? A co powie Carter jak się dowie o tym co łączyło ją ze Spencerem? Ami nie wie co myśleć... Jak to załatwić ?
Spencer podchodzi nieśmiało do Ami. Dziewczyna patrzy na niego zdezorientowanym wzrokiem i czeka na to co powie... Chłopak tłumaczy, że jego obecność na tym przyjęciu jest tylko ze względu na nią. Mówi dalej " Wiem ile sprawiłem Ci bólu. Nic nie tłumaczy mojego szczeniackiego zachowania. Ale uwierz mi dotarło to do mnie, że Ciebie nie ma już przymnie, że sobie odpuściłaś. Myślałem mogę mieć każdą ale każda nie jest Tobą ... ". Ami z cieknącymi łzami, po ciuchu każe mu przestać. Spencer zbliża się do niej ociera jej łzy. Ona jednak odwraca się i dosadnie daje mu do zrozumienia, że nie ma już miejsca w jej sercu dla niego. Za bardzo ją skrzywdził...
Outsiderka A na rozdrożu. W jej sercu walka Nieudana Przeszłość vs Cudowna Przyszłość.
Do czego jeszcze posunie się Bree, mając zdjęcie Ami z przeszłością...
Pozdrawiam Was, ja.
sobota, 1 grudnia 2012
Outsider: Miłość na każdym kroku ..
Grudzień.
Ami budząc się , odruchowo bierze telefon do ręki i sprawdza godzinę . Niespodziewanie dostaje SMS o takiej treści " Cześć piękna, życzę Ci miłego dnia. Mam nadzieje na powtórkę wczorajszego spaceru. Nie mogę o tobie przestać myśleć.Carter " Dziewczyna uśmiechnęła się czytając to. Miała motylki w brzuchu. Wstała ubrała się , wyszykowała w toalecie i wyszła do szkoły. Po drodze nie spotkała Jonathana co ja trochę zaniepokoiło. Wybrała jego numer i zadzwoniła. Nie odbierał.
Wchodząc do szkoły widzi go świetnie bawiącego się u boku Księżniczki Bree. Przytulali się i śmiali , jakby od zawsze coś ich łączyło. Ami bardzo to przeżyła. Pocieszała się tym że każdy uważa B za bezguście . Nawet wtedy jej strój był totalną porażką. Miała ubraną zieloną spódniczkę i czerwoną bluzkę do tego fioletowe szpilki , w których chodzić nie potrafiła, i pomarańczowe podkolanówki. Może i były w modzie ale nie w takim zestawie.Nie zapominała o stałych elementach swojego ubioru - korona i różowa chustka. B wychodziła z założenia, że to ona najlepiej się ubiera. Plastikowa korona świadczyła o tym, że inni mają mieć do niej szacunek. Może i niektórzy się do tego stosowali, a raczej wszyscy poza Amelii. Ona zazwyczaj była innego zdania. Zawsze realistycznym okiem patrzała na świat, nie kierowała się marzeniami. Zauważyła, że Jonathanowi już nie jest potrzebna, więc zaczęła żyć bez niego. Było to trudne bo przecież chodziła z nim na te same zajęcia.
Gdy Ami czekała pod salą podbiegł chłopak i zakrywał jej oczy. Dziewczyna bardzo się zdziwiła i zebrani wokół niej również . Po dotyku rąk domyśliła się, że to Carter. Poczuła się tak jak na wczorajszym spacerze. Chłopak przytulił ją. Na twarzy Ami pojawił się promienny uśmiech. Zaszokowała ją jego obecność tam. Okazało się, że Carter przeniósł się, z Chicago do jej szkoły na ostatni rok. Dziewczyna strasznie się cieszyła.
Księżniczka Bree razem z Jonem nie pojmowali tego wydarzenia. Zadawali sobie pytania " jak taki przystojny ktoś jak Carter mógł zainteresować się taką niezdarną osóbką jak Amelii " . Bree była wściekła do czerwoności. Jak na razie każda jej próba zniszczenia Amelii nie udała się. A Jonathan powoli zaczyna rozumieć co może do końca stracić. Przypomniał sobie za co tak cenił Ami. A teraz to "coś" jest w rękach innego chłopaka.
Po skończonych zajęciach spotkali się w parku. Czule się przywitali. Carter miał ze sobą białą margaretkę dla Ami. Usiedli na ławce, wtulając się w siebie. W pewnym momencie Amelii poczuła jak chłopakowi zaczyna coraz szybciej bić serce. Zdziwiona tym co czuje odsuwa się od niego i patrzy głęboko w oczy. Carter zaczyna mówić " Amelii coś do ciebie poczułem, przy Tobie czuję się tak swobodnie. Nie potrafię przestać o Tobie myśleć. I przypuszczam, że się w Tobie zakochuje ". Dziewczyna zaniemówiła. Nikt wcześniej nie powiedział jej takich pięknych słów. Przyznała się mu, że też dużo o nim myślała. A gdy w szkole poczuła dłonie na twarzy, wiedziała, że to on i była szczęśliwa jak nigdy. Siedząc, trzymając się za rękę wpatrują się głęboko w oczy. Zaczynają się powoli do siebie zbliżać, już jest blisko , coraz bliżej ..
Nagle znienacka wyłania się Bree z Jonathanem i wybucha gromkim śmiechem. Ami zawstydzona, rozżalonym wzrokiem patrzy na Jonathana, który usuwa się za Księżniczkę B. Intrygantka zrobiła co miała do zrobienia , powiedziała co chciała i usunęła się pociągając za sobą Jonathana.
Zawstydzeni wstali. Carter spojrzał na Ami. Uśmiechnął się. Załapał za ręce i przyciągnął do siebie. Odgarnął jej włosy. Przybliżył się do niej i delikatnie pocałował. Wtedy Ami czuła jakby się pod nią kolana ugięły. Ta chwila w jej głowie pewnie będzie trwała wiecznie ...
Outsiderka A jest szczęśliwie zakochana w Chłopcu z Chicago. Daremny J jest osamotniony , a Księżniczka B jak zwykle coś knuje.
Goodbye, ladies!
Ami budząc się , odruchowo bierze telefon do ręki i sprawdza godzinę . Niespodziewanie dostaje SMS o takiej treści " Cześć piękna, życzę Ci miłego dnia. Mam nadzieje na powtórkę wczorajszego spaceru. Nie mogę o tobie przestać myśleć.Carter " Dziewczyna uśmiechnęła się czytając to. Miała motylki w brzuchu. Wstała ubrała się , wyszykowała w toalecie i wyszła do szkoły. Po drodze nie spotkała Jonathana co ja trochę zaniepokoiło. Wybrała jego numer i zadzwoniła. Nie odbierał.
Wchodząc do szkoły widzi go świetnie bawiącego się u boku Księżniczki Bree. Przytulali się i śmiali , jakby od zawsze coś ich łączyło. Ami bardzo to przeżyła. Pocieszała się tym że każdy uważa B za bezguście . Nawet wtedy jej strój był totalną porażką. Miała ubraną zieloną spódniczkę i czerwoną bluzkę do tego fioletowe szpilki , w których chodzić nie potrafiła, i pomarańczowe podkolanówki. Może i były w modzie ale nie w takim zestawie.Nie zapominała o stałych elementach swojego ubioru - korona i różowa chustka. B wychodziła z założenia, że to ona najlepiej się ubiera. Plastikowa korona świadczyła o tym, że inni mają mieć do niej szacunek. Może i niektórzy się do tego stosowali, a raczej wszyscy poza Amelii. Ona zazwyczaj była innego zdania. Zawsze realistycznym okiem patrzała na świat, nie kierowała się marzeniami. Zauważyła, że Jonathanowi już nie jest potrzebna, więc zaczęła żyć bez niego. Było to trudne bo przecież chodziła z nim na te same zajęcia.
Gdy Ami czekała pod salą podbiegł chłopak i zakrywał jej oczy. Dziewczyna bardzo się zdziwiła i zebrani wokół niej również . Po dotyku rąk domyśliła się, że to Carter. Poczuła się tak jak na wczorajszym spacerze. Chłopak przytulił ją. Na twarzy Ami pojawił się promienny uśmiech. Zaszokowała ją jego obecność tam. Okazało się, że Carter przeniósł się, z Chicago do jej szkoły na ostatni rok. Dziewczyna strasznie się cieszyła.
Księżniczka Bree razem z Jonem nie pojmowali tego wydarzenia. Zadawali sobie pytania " jak taki przystojny ktoś jak Carter mógł zainteresować się taką niezdarną osóbką jak Amelii " . Bree była wściekła do czerwoności. Jak na razie każda jej próba zniszczenia Amelii nie udała się. A Jonathan powoli zaczyna rozumieć co może do końca stracić. Przypomniał sobie za co tak cenił Ami. A teraz to "coś" jest w rękach innego chłopaka.
Po skończonych zajęciach spotkali się w parku. Czule się przywitali. Carter miał ze sobą białą margaretkę dla Ami. Usiedli na ławce, wtulając się w siebie. W pewnym momencie Amelii poczuła jak chłopakowi zaczyna coraz szybciej bić serce. Zdziwiona tym co czuje odsuwa się od niego i patrzy głęboko w oczy. Carter zaczyna mówić " Amelii coś do ciebie poczułem, przy Tobie czuję się tak swobodnie. Nie potrafię przestać o Tobie myśleć. I przypuszczam, że się w Tobie zakochuje ". Dziewczyna zaniemówiła. Nikt wcześniej nie powiedział jej takich pięknych słów. Przyznała się mu, że też dużo o nim myślała. A gdy w szkole poczuła dłonie na twarzy, wiedziała, że to on i była szczęśliwa jak nigdy. Siedząc, trzymając się za rękę wpatrują się głęboko w oczy. Zaczynają się powoli do siebie zbliżać, już jest blisko , coraz bliżej ..
Nagle znienacka wyłania się Bree z Jonathanem i wybucha gromkim śmiechem. Ami zawstydzona, rozżalonym wzrokiem patrzy na Jonathana, który usuwa się za Księżniczkę B. Intrygantka zrobiła co miała do zrobienia , powiedziała co chciała i usunęła się pociągając za sobą Jonathana.
Zawstydzeni wstali. Carter spojrzał na Ami. Uśmiechnął się. Załapał za ręce i przyciągnął do siebie. Odgarnął jej włosy. Przybliżył się do niej i delikatnie pocałował. Wtedy Ami czuła jakby się pod nią kolana ugięły. Ta chwila w jej głowie pewnie będzie trwała wiecznie ...
Outsiderka A jest szczęśliwie zakochana w Chłopcu z Chicago. Daremny J jest osamotniony , a Księżniczka B jak zwykle coś knuje.
Goodbye, ladies!
Subskrybuj:
Posty (Atom)