Dzień jak co dzień. Amelii od dłuższego czasu nie uśmiechała się, była ponura. Zaczęło się to od tego ,że Jonathan oddalał się od niej coraz bardziej. Nie wiedzieć czemu on nagle wolał towarzystwo Wrednej Bree i jej koleżanek, niż Ami. Dziewczyna nie umiała tego znieść.. próbowała być twarda, nie dawała po sobie poznać , że czegoś jej brakuje. Musiała pokazać, że jest niezależna od Bree jak i od Jona.
Jak grom z jasnego nieba spadł na nią Carter.Wysoki niebieskooki brunet, dobrze zbudowany. Wpadł na Amelii w kawiarni. Przez przypadek szturchnął ją i rozlała kawę. Dziewczyna strasznie się zdenerwowała ale gdy popatrzała w jego oczy ... po prostu w nich utonęła. Chłopak zaproponował wynagrodzenie za niefortunną wpadkę. Wymienili się numerami telefonów i zaprosił ją na wieczorny spacer. Carter jest bowiem nowy w mieście, a Ami pewnie świetnie pokaże mu okolice.
Nadszedł wieczór. Amelii była bardzo podekscytowana wyjściem z nowo poznanym. Ubrała czarne leginsy , dłuższy sweter, szal, i zimowe koturny z kożuchem. Na górę oczywiście płaszcz i czapkę. Rozpuściła włosy i wyszła z myślą by nie popełnić żadnej gafy. Carter przyszedł po nią w umówione miejsce i poszli w miasto .. Odwiedzili galerię handlową, później ruiny starego zamku. Następnie spokojnie szli w stronę parku. Zaczął padać śnieg. Atmosfera była co raz bardziej romantyczna. Ami opowiadała Carterowi o Jonathanie, który widocznie wyparł się na nią.O wredniej Księżniczce B, która najprawdopodobniej miała coś z tym wspólnego. Chłopak słuchał jej uważnie i pocieszał. On opowiedział o jego ciężkim dzieciństwie. Mama zmarła przy jego porodzie ,a ojciec był zajęty prowadzeniem firmy. Więc wychowała go babcia. Czasami Carter ma wyrzuty sumienia, że to przez niego jego matka zmarła...I być może dlatego ojciec, nie chce mieć z nim zbytniego kontaktu.
Czas leciał nie ubłagalnie. Był czas na świetną zabawę , jak i na szczerą rozmowę. Ami żałuje tylko, że nie potrafi takiej rozmowy przeprowadzić z Jonathanem...
Czas leciał nie ubłagalnie. Był czas na świetną zabawę , jak i na szczerą rozmowę. Ami żałuje tylko, że nie potrafi takiej rozmowy przeprowadzić z Jonathanem...
Natomiast Carter zrozumiał, że to właśnie przed Amelii się otworzył... Przypadkowa dziewczyna , a ile może dobrego wnieść do jego życia.
" Od słów do czynów... " Taka tkliwa rozmowa zbliża do siebie ludzi.. Ami pokazała chłopakowi gdzie mieszka. Była to najdalej położona dzielnica miasta ,a w niej stara kamienica i mieszkanie Ami . Odprowadził ją pod same drzwi .. Tam nastała niezręczna cisza. W końcu przerwał ją Carter chwytajac Amelii za rękę. Przyciągnął ją do siebie i mocno przytulił. Ten gest mówił tyle co " dziękuje Ci za cały wieczór " ..
Czyżby outsiderka A była znowu górą ? A co powiedzą na to Daremny J i Księżniczka B, gdy się dowiedzą, że Carter może być kimś więcej dla Amelii ? ♥
" Od słów do czynów... " Taka tkliwa rozmowa zbliża do siebie ludzi.. Ami pokazała chłopakowi gdzie mieszka. Była to najdalej położona dzielnica miasta ,a w niej stara kamienica i mieszkanie Ami . Odprowadził ją pod same drzwi .. Tam nastała niezręczna cisza. W końcu przerwał ją Carter chwytajac Amelii za rękę. Przyciągnął ją do siebie i mocno przytulił. Ten gest mówił tyle co " dziękuje Ci za cały wieczór " ..
Czyżby outsiderka A była znowu górą ? A co powiedzą na to Daremny J i Księżniczka B, gdy się dowiedzą, że Carter może być kimś więcej dla Amelii ? ♥
High five, bitches ! ♥